تبليغاتX
ايثــار

هوالعظیم                                                                                                                          نوروز می آید؛                                                                                                                  نوروز می آید و با خود خبر هایی می آورد٬                                                                                              خبرنو شدن ٬ سبز شدن٬  پاک شدن ٬ دگرگونی ٬ تغییر ٬                خبرامید به لحظه هایی که می آیند٬ خبر گذشت عمر ٬ حتی سریعتر از ابر بهاری ٬                                               خبر آمدن خزان ٬ حتی زودتراز جوانه زدن٬ ویا خبر به سر آمدن انتظار ...انتظار...انتظار ٬                                                                                                                   نوروز می آید...       ـ خدایا ٬جانی بده تا از این تارهای به هم تنیده شده  جهل و نادانی خلاصی یابم و به روشنایی برسم و زیبائیها را ببینم .                                                                                                                        ـ خدایا٬ کمک کن تا این فکر در ذهنم باشد که امیدی هست ٬ موعودی هست که لحظه های غایب از وجود   او حاضر می شوند.او حاضر است و من از مجلس حاضران غایب.                                                      ـ خدایا انتظار سخت است و نا امیدی از نیامدن سخت تر . تو خوب می دانی که با وجود لطفت ٬ من ٬ مرد انتظار نیستم ٬ ولی ... قدرت کوتاه کردن انتظار را که داری ؟                                                                     

    گلعذاری ٬ زگلستان جهان ما را بس                               زین چمن ٬ سایهء آن سرو روان ما را بس       من و همصحبتی اهل ریا دورم باد                                    از گرانان جهان ٬ رطل گران ما را بس         قصر فردوس بپاداش عمل می بخشند                               ما که رندیم و گدا ٬ دیر مغان ما را بس      بنشین بر لب جوی و گذر عمر ببین                               کاین اشارت ٬ زجهان گذران ما را بس            یار با ماست ٬ چه حاجت که زیادت طلبیم                               دولت صحبت آن مونس جان٬ ما را بس         از در خویش ٬ خدا را به بهشتم نفرست                            که سر کوی تو از کون و مکان ما را بس                                                                                                                      در پناه حق

+ نوشته محمّد علي شفيعي در شنبه بیست و ششم اسفند 1385 و ساعت 20:17 |