به نام او که بر همه اعمال ما ناظر است
-ایثار ٬ کلمه ای که دیگر آرام آرام مثل بسیاری از کلماتی که با انسان اشرف مخلوقات معنی می یافتند ٬ در بایگانی تاریخ قرار می گیرد و جای خود را به رقابت خودخواهی و تکبر می دهد.
-ایثار ٬ کلمه ای که برای مدعیانِ عوض شده ٬ قدیمی و تاریخ گذشته و برای نسل نو واژه ای غریب و نا مفهوم شده است.
برای حقیر که سنی دو سال کمتر از عمر انقلاب دارم ٬ ایثار را دیده ام و حس کرده ام .من ایثار را در تاریکی دیدم اما نه در تاریکی دل بلکه تاریکی گمنامی .ایثار را در قلب شکاف داده شده از تیر سردِ ظلم ٬ در پاهای تاول زده از جور زمان ٬ در گلوی فشرده شده از خفقان ٬ در جسم پاره پاره شده روی میدان مین کینه و نفرت ٬ در نگاههای مظلومانه و اشک آلود مادران به انتظار نشسته پلاک و استخوان عزیزشان ٬ در .....
من ایثار را در انسانهایی دیدم که خیلی بزرگ بودند .
-ایثار یعنی سوختن و خاکستر شدن تا لایق دوست شدن ٬
واین است رمز کمال انسان در تمام تاریخ .