تبليغاتX
ايثــار

 

هر كه او از همزباني شد جدا
بي زبان شد گرچه دارد صد نوا
...
جمله معشوق است و عاشق پرده اي
زنده معشوق است و عاشق مرده اي
...

چون نباشد عشق را پرواي او
او چو مرغي ماند بي پر واي او

...
آينه ات داني چرا غماز نيست؟
زانكه زنگار از رخش ممتاز نيست.
...
عاشقي پيداست از زاري دل
نيست بيماري چو بيماري دل
...
هرچه گويم عشق را شرح و بيان
چون به عشق آيم خجل گردم از آن
...
عقل در شرحش چو خر در گل بخفت
شرح عشق و عاشقي هم عشق گفت
...

مثنوي معنوي

 

+ نوشته محمّد علي شفيعي در پنجشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1386 و ساعت 19:42 |


اي فلك بي من مگرد و اي قمر بي من متاب
اي زمين بي من مروي و اي زمان بي من مرو
اين جهان با تو خوشست و آن جهان با تو خوشست
اين جهان بي من مباش و آن جهان بي من مرو
شب ز نور ماه روي خويش را بيند سپيد
من شبم تو ماه من بر آسمان بي من مرو
خار ايمن گشت ز آتش در پناه لطف گل
تو گلي من خار تو در گلستان بي من مرو
واي آن كس كو درين ره بي نشان تو رود
چون نشان من توي اي بي نشان بي من مرو
واي آنكو اندرين ره مي رود بي دانشي
دانش را هم توي اي راه دان بي من مرو
ديگرانت عشق مي خوانند و من سلطان عشق
اي تو بالا تر ز وهم اين و آن بي من مرو


ديوان شمس
غزل 2194

+ نوشته محمّد علي شفيعي در چهارشنبه نوزدهم اردیبهشت 1386 و ساعت 10:9 |

                                                                                                          شهید مرتضی مطهری

هوالعظیم                                                                                                                                    ـ عصر ما از نظر دینی و مذهبی-خصوصآ برای طبقه جوان- عصر  اضطراب و دودلی است .مقتضیات عصر و زمان یک سلسله تردیدها و سوالها به وجود آورده و سوالات کهنه و فراموش شده را نیز از نو مطرح ساخته است .                                                                                                                   آیا باید از این شک و تردیدها و پرسو جوها-که گاهی به حد افراط می رسد -متاسف و ناراحت بود؟            به عقيده من هيچ گونه ناراحتي ندارد.شك مقدمه يقين ٬ پرسش مقدمه وصول ٬ و اضطراب مقدمه آرامش است.شك ٬ معبر خوب ولازمي است هر چند منزل و توقفگاه نا مناسبي است .اسلام كه اينهمه دعوت به تفكر وايقان ميكند٬ به طور ضمني مي فهماند كه حالت اوليه بشر ٬ جهل و شك و ترديد است وبا تفكرو انديشه صحيح بايد به سر منزل ايقان و اطمينان برسد. يكي از حكما مي گويد:                                            «فایده گفتار ما همین بس که تو را به شک و تردید می اندازد تا در جستجوی تحقیق و ایقان بر آیی».                                                                                                                                                 شک ٬نا آرامی است ٬ اما هر آرامشی بر این نا آرامی ترجیح ندارد. حیوان شک نمی کند ٬ ولی آیا به مرحله ایمان و ایقان رسیده است؟! آن نوع آرامش ٬ آرامش پایین شک است٬ بر خلاف آرامش اهل ایقان که بالای شک است.                                                                                                                 بگذریم از افراد معدود ِ مؤيد من عندالله ٬ ديگر اهل ايقان ٬ از منزل شك و و ترديد گذشته اند تا به مقصد ايمان و ايقان رسيده اند. پس صرف اينكه عصر ما عصر شك است نبايد دليل بر انحطاط و انحراف زمان ما تلقي شود . مسلمآ اين نوع از شك ٬ از آرامشهاي ساده لوحانه اي كه بسيار ديده مي شود٬ پايين تر نيست .                                                                                                                             آنچه مي تواند مايه تاسف باشد این است که شک یک فرد ٬ او را به سوی تحقیق نراند ٬ ویا شکوک اجتماعی ٬ افرادی را بر نینگیزد که پاسخگوی نیازهای اجتماع در این زمینه بوده باشند .                                                                                                                                               دین مقدس اسلام یک دین نا شناخته است . حقایق این دین تدریجآ در نظر مردم واژگون شده است ٬ و علت اساسی گریز گروهی از مردم ٬ تعلیمات غلطی است که به این نام داده میشود . این دین مقدس در حال حاضر بیش از هر چیز دیگر از ناحیه برخی از کسانی که مدعی حمایت از آن هستند ضربه و صدمه می بیند .  هجوم استعمار غربی با عوامل نا مرئی و  مرئی اش از یک طرف ٬ و قصور یا تقصیر بسیاری از مدعیان حمایت از اسلام در این عصر از طرف دیگر سبب شده که اندیشه های اسلامی در زمینه های مختلف ٬ از اصول گرفته تا فروع ٬ مورد هجوم و حمله قرار گیرد .

                                                                                                             عدل الهی/ص ۱۳

+ نوشته محمّد علي شفيعي در دوشنبه سوم اردیبهشت 1386 و ساعت 19:32 |